همانند سربازی که از جنگ برگشته

    محتاج

 نوازش دست هایت هستم.......

باور کن که

              دلتنگی                  

       مرگ تدریجی است!!!............................

پ.ی:

(کاش نبودم...کاش میمیردم...

محتاج بودن...دلتنگ بودن....!!!

دنباله راهی برای رهایی هستم....برای آرامش از دست رفته....

سخت بیمار شدم...سخت گریه میکنم .. ....

اما دریغ از دستی که لرزش شانه هایم را مرهمی باشد...