تبليغاتX
هنوز ناشیانه می خندم...
تنها جاده های مجازی مقصد دارند ...جاده های حقیقی مقصد ندارند...مقصد همان جاده است!!
در درون تو کسی است

                            ‌دنیایی است

وترا یاری خواهد داد که خواستن را

                            به شدن بدل کنی!

ونیرویی نهفته که گامهایت را

                            پیوسته به راه تواند برد.

پس خویشتن را آنگونه که می پسندی ترسیم کن.

و هر روز تنها گام بردار...آرام و پرتوآن.....

در امتداد آن رویای دلپذیر

آری!گاه چنین شود که تداوم راه

سخت و نا ممکن اید..

رویاهایت را فرو مگذار...

پس انگاه سحر گاه فراخواهد رسید

که چشم بگشایی و خویشتن را ببینی

بایسته و پرتوان..............

و آمیخته ی آنچه که می خواسته ای..

این کمترین پاداش شهامت است

و ایمان به انکه در توست..........

و آویختن به رویاهایت....

رویاهایت را فرومگذار...............!

                                                                                                                دونالوین

+ نوشته شده در  85/03/06ساعت 10 PM  توسط یلدا |